Dlaczego hazard rozkwita na Ukrainie mimo zakazu

Trudno nie zauważyć gwałtownego rozwoju branży loterii na Ukrainie. Elewacje budynków w dużych i małych miastach zdobią liczne neony „Zagraj tutaj!”. Jednak loterie ukraińskie mają niewiele wspólnego z loteriami, jakie znamy.

Jasna reklama neonowa ukrywa sieci automatów do gry, biur bukmacherskich i kasyn.
Ta działalność hazardowa generuje miliardy, a te pieniądze nie finansują infrastruktury i sportu, ale politykę i ludzi bliskich władzom, które zapewniają funkcjonowanie tego biznesu. Półlegalny biznes gier generuje miliardy w strumieniu cieni, ale nie są one przeznaczone na finansowanie w infrastrukturę lub sportu, ale przekazywane siłom zbliżonym do polityki.

Jak i dlaczego Ukraina stała się zakładnikiem automatów hazardowych?

Loterie krajowe są częstym zjawiskiem w krajach rozwiniętych. W niektórych krajach finansują sport, inni – infrastrukturę. Ile zarabiają właściciele takich instytucji, jaka jest ekonomia jednego „punktu”, który „pokrywa” biznes na poziomie dzielnicy. Odpowiedzi na te pytania, które zebrały PE, wyjaśniają, dlaczego Ukraina nie może uwolnić się z niewoli zakładów hazardowych.

W grudniu 2014 r. Minister spraw wewnętrznych Ukrainy Arsen Avakov ogłosił bezkompromisową wojnę z automatami do gier.

„Nie interesują mnie kulawe kompromisy i opcje zamykania lokali przez dziesięć dni, policja konsekwentnie i systematycznie ma zamknąć wszystkie salony gier, trzeba będzie rozpocząć od Kijowa, a następnie wyczyścić z tego procederu miasta w całym kraju”
– powiedział wtedy Avakov.

Od tego czasu liczba salonów gier i salonów mimo tych buńczucznych zapowiedzi wzrosła setki razy. Liczna rzesza polityków i urzędników była powiązana z operatorami loterii co ujawniały ukraińskie środki masowego przekazu. Nazwiska skorumpowanych urzędników obejmowały m.in. Borysa Lozkina z administracji prezydenta, deputowanych ludowych Olexantra Tretyakova (BPP), Witalija Chomutynnika (zastępca grupy „Renesans”) i Siergieja Pashynskiego (Front Ludowy).

Operatorzy loterii krajowych wielokrotnie zaprzeczali kontaktom z tymi lub innymi wpływowymi osobami ze sfer władzy. Oficjalnie dla ukraińskiej społeczności firmy loteryjne należą do mało znanych osób a udziały często posiadają firmy offshorowe. Jest jednak oczywiste, że bez lobbingu ze strony kluczowych podmiotów państwowych ta działalność nigdy by nie stała się tak duża i tak szybka. Chociaż władze ukraińskie zakazały działalności hazardowej około dziesięć lat temu, zawsze działała ona nieformalnie, a w ostatnich latach wzrosła do nieprzyzwoitych rozmiarów.

Chodzi o to, że słowo „loteria” zaczęło obejmować każdą firmę hazardową. Czemu? Licencje na loterię wydano na początku lat 2000. 3 firmy stały się posiadaczami licencji, a mianowicie UNL, „Patriot” i MSL.

Dwóch ostatnich operatorów podlegało sankcjom Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony (NSDC) ze względu na stosunki z Rosją, chociaż powiązanie to nie zostało udowodnione w odniesieniu do MSL. Jednak ostatnio dziwnym zbiegiem okoliczności obie firmy zostały wyeliminowane z listy nałożonych sankcji.

W tej chwili „Patriot” prawie zakończył działalność na Ukrainie. MSL stracił znaczący udział w rynku, ale pozostał w grze. Obecnie operator działa pod markami „Sportliga”, „Megalot”, „Złoty triumf”, „Złota podkowa”, „Lotto-fun”. Największym graczem na rynku w ostatnich latach była UNL – ukraińska loteria krajowa. Związany jest z takimi markami jak „Pari match”, „Favorite Sport”, „National Lottery Gold Cup”, „Kosmolot”, „Lotto Platinum”, „Baza bet”, „Fortuna live”.

Okres licencjonowania tych operatorów loterii wygasł w pierwszym kwartale 2014 r. Operatorzy powinni więc zaprzestać działalności. Jednak władze zdecydowały, że operatorzy będą mogli pracować do momentu przyjęcia odpowiedniego prawa.

Jednak proces z nowymi przepisami prawa wciąż się nie rusza z miejsca. Ministerstwo Finansów zaproponowało pewne warunki licencyjne, ale według przedstawicieli MSL zmiany te faworyzowałyby największego gracza na rynku – firmę UNL, związaną z Łozkinem i Tretyakowem. Opinię tę potwierdził również Komitet Antymonopolowy.

Z powodu braku jasnych przepisów, kasyna online i biura bukmacherskie zaczęły działać pod nazwą i licencjami operatorów loterii. Salony automatów do gry lub pojedynczy automat do gier jest najbardziej popularnym rodzajem hazardu. Są to najczęściej ciemne pokoje z bezpłatnym alkoholem i możliwością palenia w hallu – rodem ze spelunek z czasów prohibicji w USA w latach 20-tych ubiegłego stulecia (…)

Całość artykułu czytaj TUTAJ

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *